#Blogtour: Day Dreamer van Luna van Roosen

Genre: Young Adult

Uitgever: Hamley Books

2019

ISBN: 9789082986396

Dank je wel Hamley Books voor het recensie-exemplaar

Het verhaal

“Dit is mijn verhaal, mijn eigen sprookjesachtige vertelling over een droomprins die verliefd wordt op een draak van een stiefzus. Een verhaal dat zo verkeerd loopt dat geen enkele pen ter wereld in staat is om het te herschrijven.”

Lora’s aankomst stond niet in de sterren geschreven. Het stond ook niet in theebladeren, of in een van de boeken in de bibliotheek.

Maar toch staat ze op een nacht aan de kasteelpoort met haar hond Henry die haar daarheen heeft geleid.

Het kasteel herbergt een geheim dat iedereen in zijn grip houdt. Ook bij Lora begint het muiltje al snel te knellen.

Is zij door haar komst echter in staat om tussen al de doornen ook rozen te doen bloeien?

Cover

Suikerzoet. Roze. Een meisje in roze lange jurk voor een raam. Een mysterieuze wolk om haar voeten. De cover past goed bij de titel. En binnen het genre vind ik het een goed gekozen cover.

Mijn mening

Laat ik beginnen met een bekentenis: ik haat sprookjes. En niet in de zin van mwoah, niet leuk, maar echt een intense haat. Maar ik begin er achter te komen dat dit vooral voor de ouderwetse sprookjes geldt. Ik heb inmiddels meerdere moderne sprookjes gelezen en die kunnen mij al veel meer bekoren.

Day Dreamer valt zeker in de categorie moderne sprookjes. Magisch denken is een vereiste. En volgens mij de enige manier om een sprookje te lezen.

Het is een boek dat vlot leest, voor je het weet heb je het al uit. 

Lora, de hoofdpersoon, is een meisje van 17 dat zichzelf als lelijk beschouwt. In het hele boek verstopt ze zich in een mantel met een cap, zodat haar gezicht niet zichtbaar is. Of dit werkelijk zo is, waag ik te betwijfelen, maar ja, de onzekerheid van een jonge vrouw.

Het verhaal is bij vlagen spannend. Leuk figuur vind ik het hondje Henry. Ondeugend, maar ook een middel om bepaalde acties te rechtvaardigen.

Met het einde heb ik moeite. Een open einde is prima, zeker als je weet dat er een volgend deel komt, zoals hier het geval is. Maar naast open vind ik het einde ook wat rommelig. Zo rommelig, dat ik de draad kwijt raakte. Te vaag en opeens in het verleden. Zonder duidelijk reden. Ik begrijp wel waarom die sprong gemaakt wordt, maar het is te onverwacht en te onduidelijk. Voor mij dan toch.

Ondanks het einde, ik ga er van uit dat het in het volgende boek allemaal duidelijk zal worden, heb ik het boek wel met heel veel plezier gelezen. Mijn oordeel: GOED