Bowie

Ik was al een poosje bezig met het kijken of ik in aanmerking kon komen voor een hulphond. Dit vanwege mijn psychische problemen. Maar…voor psychische klachten wordt een hond niet vergoed. En de kosten kunnen oplopen tot €25.000,-. Een bedrag dat ik, en velen met mij, niet zomaar heb liggen. Om de strijd voor erkenning en vergoeding te voeren heb ik de energie niet. Maar…

Hier is Bowie. Geen officiële hulphond, maar vanaf afgelopen zaterdag wel mijn hond.

Bowie, inderdaad vernoemd naar David Bowie, is een herderteefje van een half jaar oud. Ze is speels, ondeugend en vooral heel lief.

Wat zij in ieder geval voor mij gaat betekenen is dat er regelmaat in mijn leven komt. Ik moet nu een aantal keer per dag de deur uit. Iets waar ik toch regelmatig moeite mee heb.

Verder hoop ik een hoop lol en liefde van haar te krijgen. Maar dat zal best goed komen. En wie weet…kan ze mij ook op andere punten ondersteunen.

Als je een jaar geleden had gezegd dat ik nu een hond zou hebben, dan zou ik hard gelachen hebben. Maar wat ben ik blij met Bowie!

De poezen zijn nog niet heel blij met de nieuwe huisgenoot, maar er zit wel verbetering in, dus ik heb goede hoop….