Een onverwachte kerst van Natalie Cox

Genre: Feelgood

Uitgever: De Boekerij

2018

ISBN: 9789022585726

Dank aan uitgeverij De Boekerij voor het recensie-exemplaar

Het verhaal

Charlie houdt niet van Kerstmis, en dit zou wel eens de ergste decembermaand van haar leven kunnen worden. Haar vriend heeft haar ingeruild voor zijn personal trainer, haar appartement is getroffen door een gaslek en haar moeder heeft besloten de feestdagen met haar vijfde man in Australië door te brengen.

Single, met een lichte hersenschudding en tijdelijk dakloos, stemt Charlie er schoorvoetend mee in de feestdagen door te brengen in Devon, om mee te helpen in de hondenopvang van haar nichtje. Maar haar plannen voor een rustige plattelandskerst met enkel harige viervoeters als gezelschap vallen in duigen als ze de Duitse dog Malcolm en zijn onweerstaanbare (maar helaas verloofde) baasje Hugo ontmoet. En als klap op de vuurpijl is er ook nog Cal, de aantrekkelijke maar vreselijk arrogante lokale dierenarts. Deze kerst zou wel eens interessanter kunnen worden dan Charlie ooit had verwacht.

Cover

Winters, met 3 honden met een kerstmuts op. Ik vind het wel een grappige cover en verwacht dan ook een luchtig, leuk verhaal.

Mijn mening

Ik heb met Charlie gemeen dat ik ook niet van kerst hou. Dus zeker de eerste hoofdstukken voelen vertrouwd en herkenbaar. En toveren een lach op mijn gezicht.

Het verhaal begint pas echt als Charlie in Devon arriveert. En daar de gekste, mooiste, liefste, leukste, enge en wonderbaarlijkste dingen zal beleven.

Het boek heeft een lekkere vaart en eigenlijk vlieg je er zo doorheen. Ik wilde ook maar door blijven lezen. Hoe zou het allemaal aflopen? En ja, natuurlijk helemaal zoals je het van te voren bedacht hebt, maar who cares? Het is gewoon een heerlijk boek om te lezen.

Zelf heb ik eigenlijk niks met honden, al is het ook wel net als bij Charlie, hoe beter je ze leert kennen, hoe leuker ik ze vind worden. Zo ook de honden in het boek, aan het einde had ik toch een zwak voor alle viervoeters. En dat zijn er nogal wat. Ik vind het knap hoe de schrijfster de verschillende karakters van de honden weet te beschrijven, waardoor ze nog meer gaan leven. Favoriet: de dove ( of toch niet zo doof? ) Malcolm.

Hoogtepunt in het boek is ongetwijfeld de parade. De tranen biggelden over mijn wangen. Het helpt hierbij wel dat ik een beelddenker ben. Wat het een hoogtepunt maakt? Het is zo bizar, dat er vast ergens een verdwaald plaatsje in Engeland is waar ze zo’n soort evenement hebben.

Ik heb het boek in 1 dag uitgelezen, met kerst. Want wanneer kun je dit boek beter lezen dan met kerst?

Mijn oordeel: GOED

Advertenties