De Nachtroos van Lucinda Riley

Genre: Roman/ Historische roman

Uitgever: Xander Uitgevers

2018

573 bladzijden

ISBN: 9789401609937

Dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar

Het verhaal

Jaipur, India, 1911. Vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog reist de el arige Anahita met de familie van een rijke vriendin mee naar Engeland. Daar ontmoet ze de jonge Donald Astbury, erfgenaam van het prachtige, afgelegen landgoed Astbury, en zijn sluwe moeder. De reis naar Engeland verloopt door deze ontmoeting heel anders dan Anahita ooit had kunnen denken…

Een eeuw later komt actrice Rebecca Bradley voor een nieuwe film naar het inmiddels vervallen landgoed. Ze hoopt daar te kunnen ontsnappen aan de paparazzi en roddels die haar in Amerika achtervolgen. Tijdens het filmen ontmoet ze de Indiase Ari Malik, die naar Astbury is gekomen op zoek naar zijn familiegeschiedenis. Samen ontrafelen ze de duistere geheimen rond Astbury Hall en komen steeds dichter bij de waarheid die decennialang verborgen bleef.

Cover

Een statig, typisch engels landgoed met een meer op de voorgrond. In de linkerbovenhoek rozen, nachtrozen, naar ik aanneem. Ik vind het wel een cover die bij Lucinda Riley-boeken past. Herkenbaar.

Mijn mening

Dit keer geen boek uit de Zussen-reeks, maar een stand alone. Maar wel precies wat je, inmiddels van de boeken van Lucinda Riley verwacht. Want laat ik even heel eerlijk zijn. Het is een trucje, de boeken van Lucinda. Ze gebruikt voor elk boek eenzelfde mal, dezelfde ingrediënten. En dat hoeft geen probleem te zijn.

Sterker nog: ik vind het geen probleem.Ik lees de boeken nog met net zoveel plezier als het eerste boek dat ik van haar las. De combinatie van moeilijkheden in het heden, de link naar het verleden ( vaak een sterke en onafhankelijke vrouw ) en een scheut romantiek, ik geniet er van! En dat het boek meer dan 500 bladzijden dik is merk je alleen aan het vasthouden, want eigenlijk lees het boek zo uit.

In dit verhaal staat India centraal. Een land waar ik niet veel over weet, laat staan hoe het 100 jaar geleden was. Met interesse heb ik over de geschiedenis gelezen.

De personages worden weer echt een soort vrienden voor de tijd die je in het boek doorbrengt, zo gaan ze voor je leven.

Het enige waar ik aan het einde nog meezat was een onbeantwoord gebleven vraag. Die geheel in tegenstelling tot de andere lijntjes een mysterie blijft. Omwille van spoilers, kan ik niet duidelijker zijn. Maar als je het boek gelezen hebt zul je waarschijnlijk wel weten wat ik bedoel.

Ondanks het trucje en de onbeantwoorde vraag vind ik het boek toch weer: ADEMBENEMEND