Tof, toffer, tofst

Afgelopen zondag was het opeens zover: De Boekenbeurs in Antwerpen! Lang naar uitgekeken en opeens is het dan zover.

Veel te vroeg ging het wekkertje, maar het vooruitzicht was het waard. In Breda trof ik Inki en samen reisden we naar Antwerpen. In de trein hadden we een heel bijzonder gesprek met een andere passagier. Vooral over kunst en een Spaanse kunstenares, Lita Cabellut. Zulke onverwachte gesprekken geven al een mooi randje aan een dag die nog moet beginnen.

Wat dit jaar opvalt is dat we niet direct geconfronteerd worden met zwaar bewapende militairen. Zou het in België ook weer wat rustiger zijn? Ik hoop het van harte.

Aangekomen bij Antwerpen Expo valt ons direct op dat het een stuk rustiger is dan vorig jaar. Dit gevoel zal ook de hele dag blijven. Nu moet ik wel opmerken dat we er vorig jaar op een Belgische feestdag waren.

Na de nodige sanitaire stop begeven we ons naar de uitreiking van de Hercule Poirotprijs. Ook hier valt weer op hoe weinig mensen er zijn. Wel treffen we er oude bekende Bert Bergs. We sluiten bij hem aan en hebben de grootste lol. Ook maar even uitgelegd dat je niet aan een Nederlander kan vragen of hij je even wil trekken, als je een foto nemen bedoelt. Tranen liepen over de wangen, buikpijn van het lachen. En dan moet de uitreiking nog beginnen.

Als eerste wordt de Debuutprijs uitgereikt. De winnares is Maja Wolny met haar boek De boekenmoordenaar. Inki naast mij reageert heel enthousiast, het zal dus zeker een terechte winnaar zijn.

De genomineerden voor de Hercule Poirotprijs zijn: Toni Coppers, Bob van Laerhoven, Jos Pierreux, Jan van der Cruysse en Kevin Valgaeren. De laatste kon helaas niet aanwezig zijn ivm andere verplichtingen. De publieksprijs gaat, geheel volgens de verwachtingen naar Toni Coppers. De winnaar van de Hercule Poirotprijs is dit jaar: Jos Pierreux! Na de uitreiking volgt een laureatenpraatje. Dat hoort volgens mij jubelend te zijn over een winnaar, maar de man die het praatje presteert het om te zeggen dat een eerder boek van Pierreux slecht was. Wij zitten echt even te klapperen met onze oren, dit heeft hij niet echt gezegd. Wel dus…

.IMG-20181030-WA0009

Na de uitreiking worden we uitgenodigd voor een hapje en een drankje in de stand van Knack. Of wij ook specifiek uitgenodigd zijn…vast niet, maar we sluiten wel aan. En gebruiken de gelegenheid om met deze en gene te netwerken. De wijn en de broodjes waren lekker. De gesprekken leuk en soms onthullend. Door het borrelen missen we wel het interview met Samuel Bjork. Later horen we dat er ook maar een stuk of 10 mensen waren. Dat is echt weinig voor zo’n internationale auteur.

Wij besluiten vast naar de plek te gaan waar Samuel Bjork straks gaat signeren. Maar er is nog niks aangegeven. Ook kunnen wij nergens het boek vinden wat we nog willen kopen. Dat er een best groot reclamebord bij de boeken staat maakte niet uit, wij keken er overheen.

Na onze vraag over waar hij zo zal signeren wordt er ruimte gemaakt en staan wij zomaar vooraan. Terwijl wij ook hier hele rijen hadden verwacht.

IMG-20181030-WA0012

Tijdens het wachten word ik nog onaangenaam verrast. Er lopen 2 levensgrote poppen rond. En die vind ik dus doodeng! Ink wil met ze op de foto, dus dat doen we. Dan willen de poppen ook dat ik op de foto ga. Eh, nou nee…bedankt. Uiteindelijk toch gedaan, bibberend en met een hartslag van ruim boven de 100.

Toen was het tijd voor Samuel Bjork. Wat een leuke man is dat zeg! Heel vriendelijk. Zo gaaf om hem te ontmoeten, want wees eerlijk: zo vaak krijg je de kans niet. En ik vind zijn boeken geweldig, dus ja, heel tof.

IMG-20181030-WA0016

Omdat we vooraan in de rij stonden waren we dus ook snel klaar. Nu was Griet op de Beeck aan de beurt. Wij hebben beiden een zwak voor haar, en genieten enorm van haar boeken. En al was het voor allebei niet de eerste keer dat we een boek zouden laten signeren, we wilden het toch weer graag. Aangekomen in de hal waar Griet zou zitten, zag ik haar eigenlijk direct zitten. Maar er stond helemaal geen rij, terwijl we vorig jaar meer dan een uur in de rij hebben gestaan. We twijfelden dus even, maar ze was het echt.

IMG-20181030-WA0001

 

 

De ontmoeting was eh….ongemakkelijk, denk ik dat je het kan noemen. Geen idee waar het precies aan lag, maar de foto spreekt wat dat betreft boekdelen.

De mensen die we echt wilden zien hebben we gehad, dus verder gaan we buurten bij de schrijvers die we leuk vinden. Dus Sterre Carron, Koen Strobbe, Jo Claes, Jan van den Cruysse en Toni Coppers. Leuke gesprekken gehad en natuurlijk foto’s gemaakt.

We eindigden de dag bij een workshop van Toni Coppers over het schrijven thrillers. Eerlijk gezegd zou ik uren naar die man kunnen luisteren. Fijne stem en hij kan boeiend vertellen. Veel te snel was dat dus voorbij.

Net als de dag. Die is werkelijk omgevlogen. We zijn er ruim 7 uur geweest, maar ik heb geen moment me verveeld. Het was een mooie, bijzondere, toffe, maffe en bizarre dag. En het leuke is: 10 november mag ik weer!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s