Wraakzucht van Tom Bergs

Genre: Thriller

2018

 

Het verhaal

In een bejaardentehuis in Keerbergen wordt oud-politieman Georges Tambeur koelbloedig doodgeschoten. Vrijwel meteen komen speurders Johan Pieters en Sophie D’Hondt erachter dat het wapen waarmee de man werd vermoord, gestolen werd tijdens een woninginbraak in Boortmeerbeek. Maar was dat wel echt een inbraak of is er meer aan de hand? Het onderzoek leidt hen naar nog meer bejaardentehuizen in de regio en ook naar Brouwerij Haacht. De speurders komen terecht in een onderzoek met veel kandidaten, verschillende motieven, maar amper bewijzen. Op de koop toe moeten ze het ook nog eens met een man minder zien klaar te spelen. Hoofdinspecteur Louis Fransen, die het team jarenlang geleid heeft, gaat immers met pensioen. Slagen ze er ook zonder zijn hulp in om de dader tijdig te klissen? En hoe gaat het nu verder met Johan en Luna? Je ontdekt het in een verhaal waar naast wraak, ook liefde een rode draad is.

 

Cover

Een gang in een gevangenis, zicht op de cellen. Een intrigerende cover die mij wel nieuwsgierig maakt.

 

Mijn mening

Ik heb best even getwijfeld of ik deze recensie zou schrijven en plaatsen. Uiteindelijk heb ik besloten het toch te doen. Waarom? Omdat niet alle boeken die je leest goed kunnen zijn en ik geen jubelblog wil zijn waar je alleen juichende recensies leest. Ik wil eerlijk zijn, ook als mensen dit vervelend vinden.

Uit bovenstaande blijkt al dat ik niet heel enthousiast ben over het boek. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik het boek niet heb uitgelezen, geheel tegen mijn principes in. Maar het is dat het een e-book was, anders was ik er vliegtuigjes van gaan vouwen en zou mijn tijd, en het papier, beter besteed zijn.

Wat is er dan mis met het boek?

Er hebben 2 redactrices aan het boek meegewerkt. Maar daar is weinig van te merken. Nou ken ik toevallig 1 van de twee dames en weet ik zeker dat ze het met de beste bedoelingen gedaan heeft. Maar ze is geen professioneel redacteur. En ik zou daar de volgende keer toch wat meer geld in stoppen.

Het is eerste lachmoment ( onbedoeld natuurlijk ) kom ik al vrij snel tegen: “belandde zijn wagen in het ziekenhuis.” Serieus, ik verzin het niet.

Daarnaast de overvloed aan namen, wat een brij. En ook zo onnodig. Voorbeeld: Meestal haalde hij zijn broodjes bij bakker x, maar vandaag bij bakker y. Wat maakt mij het nou uit waar hij zijn broodjes haalt en bij wie. Zeker omdat het niks met het verhaal te maken had.

En dan heb ik het nog niet over onlogische dingen: een moeder die zonder problemen haar kind in het ziekenhuis achterlaat. Hoe dan? Als moeder schreeuwt toch alles in je dat je bij je zieke kind wil blijven!? En als een verhaal samenhangt van dit soort ergernissen, wordt het voor mij onmogelijk om verder te lezen.

Samenvattend zou ik het boek een Baantjer meets Jip en Janneke noemen, maar dan geschreven voor een opstel op de basisschool.

Het zal geen verrassing zijn:

Dit boek krijgt van mij een dikke vette Laat maar

 

Advertenties