Heimwee naar bloed van Dario Correnti

Genre: Thriller

Uitgever: HarperCollins

2018

ISBN: 9789402701616

Dank aan uitgeverij HarperCollins voor het recensie-exemplaar

 

Het verhaal

Wie imiteert de eerste Italiaanse seriemoordenaar?

Een stadje in het noorden van Italië wordt opgeschrikt door een aantal moorden. De lijken van de slachtoffers zijn gruwelijk toegetakeld en de moordenaar laat telkens een mysterieuze, in bloed geschreven boodschap achter: ViVe.

Twee journalisten, Marco Besana, een oude rot, en de jonge, onhandige Ilaria Piatti, besluiten de moorden te onderzoeken. Ilaria is ervan overtuigd dat de moordenaar een copycat is die zich laat inspireren door Vincenzo Verzeni, de eerste Italiaanse seriemoordenaar. Verzeni, bijgenaamd ‘de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet en hun bloed dronk.

Wat hebben deze nieuwe moorden te maken met een seriemoordenaar die al een eeuw dood is? De twee journalisten storten zich op de zaak, maar worden van alle kanten tegengewerkt. Zullen zij in staat zijn om deze zaak op te lossen voor er opnieuw een slachtoffer valt?

 

Cover

IMG_20181004_112022

Geeltinten, komt daardoor warm over. Een stadje of dorp op een berg. Zo’n plaatsje waar je lekker op vakantie zou willen gaan. De “O” in het woord bloed is een bloedspetter. Daardoor heb je door dat het een thriller is. Want verder straalt de cover geen thriller-gevoel uit.

 

Mijn mening

Eens een keer geen politie- of detectiveduo, maar 2 journalisten. De ene een oude rot in het vak, de ander net klaar met haar studie. Leuke invalshoek en minder voorspelbaar. Al zijn er wel meer boeken over journalisten die moorden oplossen, toch is dat minder dan politie of detectives.

“Alleen de blikjes bier zijn in blakende vorm, vers en gelukkig.”

Ik ben wel een beetje verliefd op het taalgebruik in dit boek, met bovenstaande quote als absoluut hoogtepunt. Door het taalgebruik is het minder erg dat er soms best veel achtergrondinformatie wordt gegeven. Informatie waarvan ik mij soms afvraag of het wel nodig is. Zoals bijvoorbeeld over de wereldberoemde dokter Lombroso. Ik ben iemand die, als ik meer wil weten, zelf op zoek ga. Ik hoef het niet altijd voorgekauwd te krijgen in het boek. Daardoor werd soms wel de vaart uit het verhaal gehaald.

Het boek is in 3 delen opgedeeld. De reden van die opdeling is mij niet helemaal duidelijk. Afgezien misschien van het feit dat er een nieuwe fase van het onderzoek in ging.

Het duo Marco en Ilaria is onwaarschijnlijk op alle manieren. Hij, de oude rot die alles al gezien heeft en nergens meer van schrikt. En zij, de jonge enthousiaste beginneling die nog schrikt van wat ze tegenkomen. Marco neemt haar onder zijn hoede. Door haar enthousiasme en zijn ervaring weten ze het raadsel te ontrafelen.

Ondanks de overdaad van achtergrondinformatie is het een spannend boek vol met gruwelijkheden. Een boek dat ik met heel veel plezier en interesse heb gelezen.

4 sterren

Advertenties