De Meesterwerken volgens…Jen Minkman

Vandaag de Meesterwerken van Jen Minkman, auteur van YA. En eigenaar van Dutch Venture Publishing. En wat is ze heerlijk uitgebreid!

IMG_20180407_172312

 

Wat een opgave om hier absolute meesterwerken te kiezen! Met
name boeken zijn mijn grote passie, dus hoe kies je daar?

Ik denk dat ik qua boeken vier klassiekers ga kiezen omdat
ik in vier talen lees. In het Engels kies ik voor Ray Bradbury’s ‘Fahrenheit 451’, omdat dat een van de weinige boeken is geweest waar ik echt onbedaarlijk bij moest huilen. Bovendien is Bradbury een meesterverteller, die weliswaar als SF-auteur wordt geclassificeerd maar absoluut niet leunt op gimmicks om zijn verhalen wonderbaarlijk te maken; zelfs als ze niet in de toekomst of op een andere planeet spelen, zijn zijn boeken en verhalen elke keer weer verrassend en prachtig geschreven.

In het Nederlands kies ik voor Een nacht om te vliegeren van Renate Dorrestein. Ik houd erg van haar vertelstijl en heb al haar boeken gelezen, maar dit boek is me het meest bijgebleven vanwege het creepy sfeertje. Maar ook De ingewijden van Hella Haasse vond ik een ge-wel-dig boek.

In het Duits kies ik voor Schachnovelle van Stefan Zweig, die erin slaagt in minder dan 100 pagina’s een meeslepend portret van een getraumatiseerde man neer te zetten en daarbij ook de bijkarakters echt een stem en een gezicht geeft. Eigenlijk zou ik Stefan Zweigs hele oeuvre wel willen opgeven; alles wat ik van hem heb gelezen is zo adembenemend goed! Brief Einer Unbekannten wil ik dan graag op de tweede plek hebben.

En last but not least: ik denk dat Le silence de la mer van Vercors en La symfonie pastorale van Gidesamen op de eerste plek moeten. La Chute van Camus vond ik op de middelbare school ook steengoed, maar dat is me nu iets te fatalistisch naar mijn smaak. Le silence de la mer en La symfonie pastorale zijn ook niet bepaald happy-clappy, maar achter de pijnlijke waarheden die in dat boek worden onthuld en gedemonstreerd zit toch een delicaat gevoel van hoop, naar mijn idee. Wat ook een heel mooi (maar tevens fatalistisch) toneelstuk is, is Huis Clos van Sartre. Wat ik daar zo goed aan vond, was dat de interpersoonlijke relaties stonden als een huis en de dialogen zo ingetogen zijn maar ook echt binnenkomen.


Muziek: ik denk dat ik David Bowie en zijn hele oeuvre op
1 zet. Hij is een echte kameleon en is tot zijn dood muziek blijven maken die vernieuwde. Hij was nooit bang dingen uit te proberen, maar was heel beleefd en Brits en shockeerde mensen niet om ze te schofferen. Hij deed dat gewoon omdat hij niet anders dan
zichzelf kon zijn, en dat bewonder ik enorm. The Beatles staan op 2 bij mij, eigenlijk alleen omdat ze niet zo lang samen muziek hebben gemaakt, want wat ze hebben gemaakt is tijdloos en voor hun tijd ontzettend radicaal en vernieuwend. En Tori Amos en haar hele oeuvre zet ik op 3. Die vrouw kan dingen met een piano waar je echt van opkijkt. En ze blijft (ondanks het feit dat ze allang zo rebels niet meer is) mooie platen maken. Die laatste heb ik ook meteen gekocht.


Film: mijn absolute jeugdklassieker is Labyrinth met Jennifer
Connelly en David Bowie. (Daar is mijn liefde voor David ook mee begonnen!) Ik kijk de film nog regelmatig en verbaas me er elke keer weer over hoeveel volwassen thema’s er in feite zitten verstopt in een ‘film met muppets’. Ik denk dat Labyrinth eigenlijk
een soort young adult-film is; het gaat echt om de persoonlijke groei van Sarah (gespeeld door Jennifer) , de dingen die ze moet loslaten en de dingen die ze mag vasthouden ondanks dat ze opgroeit.
Een drietal films in de categorie ‘cerebral sci-fi’ die ik
elke keer weer met veel plezier kijk, zijn Interstellar, Arrival en Cloud Atlas. Practhige films, al vond ik de boeken waar twee ervan op gebaseerd zijn niet eens zo geweldig.

Kunst: ik denk dat ik Vincent van Gogh hier kies. Hij maakte prachtige dingen en was tijdens zijn leven zo miskend dat hij die lof nu wel verdiend heeft. Zijn schilderijen doen echt iets met me; ze roepen een soort rauwe emotie op, met name het werk dat hij in Frankrijk maakte. Verder heb ik niet echt favoriete artiesten, maar wel favoriete schilderijen, die ik hier niet allemaal op ga noemen 🙂