Levenslang van Laura Lippman

Genre: Literaire thriller
Uitgever: de Boekerij
2009

Het verhaal
Cassandra Fallows heeft veel succes met haar twee populaire autobiografieën, waarin ze met niets ontziende openhartigheid over haar vrienden, familie, minnaars en zichzelf vertelt. Na een mislukt uitstapje naar fictie, is ze vastbesloten haar comeback te maken en ze weet al precies met welk verhaal. Cassandra groeide op in een gemengde wijk in Baltimore, waar ze bevriend was met de verlegen Calliope Jenkins. Calliope werd jaren later beschuldigd van de moord op haar zoontje. Maar zijn lichaam werd nooit gevonden en Calliope zweeg net zo lang tot de politie haar wel moest laten gaan. Cassandra is ervan overtuigd dat dit verhaal haar volgende bestseller wordt. Maar terwijl ze Calliopes geheimen aan het licht brengt, is Cassandra gedwongen om onder ogen te zien dat haar eigen herinneringen verder van de waarheid liggen dan ze ooit had durven vermoeden…

Cover

IMG_20170310_111851
Beige-groenig van kleur. Een vrouw in roze regenjas van de achterkant gezien. Er omheen wat kale bomen. Niet echt een vrolijke cover. Wel een thrillercover, het heeft iets onheilspellends.

Mijn mening
Het viel me niet mee om dit boek uit te lezen. Ik heb er dan ook bijna een maand over gedaan.
Het heet een literaire thriller, maar nergens werd het spannend. Nergens was er sprake van onderhuidse spanning. Eigenlijk vond ik het vooral een nog net niet saai verhaal over een aantal vrouwen die elkaar treffen zoveel jaar na hun gezamenlijke schooltijd.
Als je de achterflap leest lijken er genoeg ingrediënten aanwezig voor een spannend verhaal. Geen idee waarom dat dan niet uit de verf komt. Kijk, een thriller hoeft niet altijd bloederig of gruwelijk te zijn. Maar een zekere mate van spanning is toch wel een voorwaarde. Voor mij was die echt totaal afwezig in dit boek.
Het enige interessante is dat een deel van de geschiedenis wordt afgeschilderd tegen het decor van de rellen na de moord op Martin Luther King.
Wat overigens ook vreemd was, dat het lang duurde voor ik begreep dat Cassandra blank was, en andere hoofdpersonen donker. Wat in ieder ander boek misschien niet relevant is, maar een deel van het verhaal gaat juist over de tegenstellingen tussen blank en donker. Blijkbaar was Lippman daarin voor mij niet duidelijk genoeg.
Het was het eerste boek dat ik van Laura Lippman las, maar ik weet niet of er snel nog zullen volgen.
2 sterren