Boulevard of broken dreams

En voor de zoveelste keer zit ik vol afschuw naar het nieuws te kijken. Voor de zoveelste keer zijn er onschuldige mensen het slachtoffer geworden van een gek die denkt te handelen voor een “hoger doel”.

Zoveel levens weer verwoest op een dag die een feestdag moet zijn. Een feestdag die de vrijheid, gelijkheid en broederschap viert. En op een manier die werkelijk alle verstand te boven gaat…

Ik ben een mens van woorden. Maar ik merk nu aan mezelf dat ik helemaal geen woorden meer heb. Ik weet niet meer onder woorden te brengen wat ik denk, wat ik voel. Het wordt allemaal te veel.

Bij bijna alle aanslagen heb ik mijn gevoelens van mij afgeschreven. Maar wat valt er nu, na aanslag zoveel, nog te zeggen? Wat valt er nog toe te voegen? Behalve dan dat dit niet went! En ik hoop dat dit ook zo blijft. Dit soort gebeurtenissen mag niet gewoon worden.

Er wordt al gesproken over vergeldingsacties in Irak en Syrie. Iets wat ik aan één kant heel erg begrijp. Maar waarvan ik aan de andere kant ook denk: “weer zoveel onschuldige slachtoffers erbij…”

De boulevard in Nice is vanaf gisteravond geen mooie plek meer waar je kunt genieten van de omgeving en de luxe. De boulevard is een Boulevard of broken dreams…